هایکوهای تازه

آواز می خواند قمری

در بندرگاه

شال می بافد از سایه اش کوه

*

گنجشک طلایی

روی شاخه شکسته

برف تابستانی

*

سربازان نماز می گذارند

در برف

قناری روی ماشه ها

*

ماه

شناور در دشت

ملوانان، خواب

*

کودک زیر سایه بید

پیرزال تنها

می شمارد اوراق کهنۀ خزانی را

*

سنگ های خیابان را اندازه می گیرد

الاغی که؛

آتش می آورد

*

می خواند یک صدا

تگرگ

پرواز کبوترها به تاکستان

*

چشمانش باز

قازها را می شمارد

مرد ماهی گیر

*

رودخانه تاریک

بع بع گوسفندان

چراغ نی لبک خاموش

*

گلوله ها را بالا می آورد

اقیانوس

جهان، از حباب ها روشن

*

آسمان قلیب می شود

جنجال گلوله ها

در پوست آهو

8/11/ 1395- کابل

*

نعنا

روی میز

قلیان ها به صدا می آیند

*

لبریز از جنازه ها ست

شانه ها ی من

جاده ها ی فرو شکسته

*

ماهی بالا آورده است

آسمانِ گل آلود

دعایی که هرگز اجابت نمی شود

*

بیدار می شوند

رواش ها

وقت خواب اقاقی

*

پر از علف می شود بهار

آسیابان سرشار

از ترانه صبحگاهی

*

قامتت را اندازه می گیرد خیاط

ناموزون

قیچی بر کف دست دزد خیابان

*

ذغال ها ی شهر را جمع می کنی

روی دیوار می نویسی:

آتش بس!

*

طعم دندان درندگان است

جنگل

شهر خالی از سکنه

*

خطوط کف دستان تو ام

با باد

وقت چای صبحگاهی

*

آسمان تاریک

دریا روشن

با قایق شکسته چوبی عبور می کنم از دشت

*

آویزان است از سقف

گل یخ

آفتاب دم پنجره

*

پرنده ای است در من

می خواند هردم

روز بارانی

*

گل می کند حباب ها

درخت از آینه بالا می رود

باد پاییزی

*

دنیا

دو شیشه ای است که در چشم کرده ایم

ریز یا درشت

*

ضرب می زنیم

تکه ها ی هم را جمع می کنیم

مرغ دانه چین

9/11/ 1395- کابل

*

لغزش تیک تاک ساعت ها

روی تخت خواب

باران آواز چکاوک

*

انارها را سیلاب می آورند

گربه

در سایه درخت توت

*

شکوفه های اشک

روی بال پرستو

وز وز آتش در باغ

*

یخ بندان شب

روی درخت ناجو

خورشید آشیانه را می پالد زیر برف

*

از درخت آویزان است ستاره ها

زاغ ها

کنار پل در کمین

*

پرواز رؤیای یک دختر

مرغ گندمزار می خواند

در تنور داغ

*

تیراژ روزنامه ها

دو چند می شود

صبحگاهی پاییزی

*

آهوان گرم بازی

شکارچی

تنگفش را پاک می کند

17/11/ 1395- کابل